Column Omroep Eemsdelta 26-2-2021. Janken in de polder.

Mijn Lief en ik zijn in 1999 verhuisd naar Meeden, mét onze twee meiden. In 2018 zijn we verhuisd naar Meedhuizen, aan de zuidkant van de nieuwe gemeente Eemsdelta.

Het waren mooie plaatsen met fijne mensen. We konden genieten van de rust en van die mooie luchten en weidse uitzichten.
De wind die het graan laat dansen en natuurlijk allerlei vogels en, als we mazzel hadden een of meerdere herten. Onweerflitsen die nabij komen, de stortbui die met groeiend geluid steeds dichterbij komt. Helemaal fijn als je zelf beschut staat. En zo konden we genieten van Oostelijk Groningen, op drie minuten lopen van ons huis.

Nog voor we in ons nieuwe huis konden kocht ik bij Aré, van de benzinepomp in Meeden, een CD van deheleboel. Die kwamen ook uit Meeden, veel mooie muziek van Erwin de Vries.

Toen we ons huis kochten wisten we dat we te maken konden krijgen met mijnbouwschade. We hebben het huis laten bekijken, het leek goed maar nu ontdekken we steeds meer kleine mankementen, elke maand een beetje meer. Wat ik toen ook wist was dat er in de buurt windturbines zouden komen. Daar werd ik niet zo blij van maar ach, in Meeden zouden die krengen ook komen, en ik gebruik zelf ook stroom.
Wat ik toen niet wist was hoeveel het er zouden worden en al helemaal niet dat er zoveel lampen op zouden staan. Of dat sommige mensen in Meeden ziek worden van een soort lawaai dat je niet echt kunt horen.

Natuurlijk, het is de vooruitgang, de wife, de warmtepomp en de elektrische auto’s moeten stroom hebben en het laatste beetje gas moet onder onze voeten in de bodem blijven zitten.

Maar als ik in het donker de trap op loop zie ik een rood, boosaardig oog naar binnenkijken. Twee treden verder en het zijn er wel tien.

En dus moet ik soms een beetje janken bij dit liedje van Deheleboel..

 

Voor wie de hele CD wil bestellen: www.silvox.nl staat achterop de hoes.