De column van JP voor Omroep Eemsdelta: Dankbaar. (12-2-2021)

De laatste tijd hoor ik steeds vaker woorden als dankbaar en dankbaarheid. Vaak gaat het daarbij om hele grote zaken: Iemand die iets ergs overleeft, gezondheid, covid-19 overleven maar ook dankbaarheid naar de helden van de eerste lijn: Brandweer, Politie, Ambulanciers en natuurlijk alle vormen van zorgverleners.

Het is mooi dat we ons realiseren dat niet alles vanzelf gaat. Dat iemand jou moet wassen en laten plassen als je het zelf niet meer kan. Heel mooi, en die mensen verdienen alle dankbaarheid die we maar kunnen vinden.Alleen: Zélf word je er nauwelijks sterker van.

Wie is jou dankbaar? Wat heb jij kunnen betekenen voor iemand? Maar ook dit zijn grote zaken!

Ik wil ook graag aandacht voor de kleine dankbaarheid die je van binnen hebt. Misschien noem je het blijdschap of geluksmomentjes.
De zon die door de mistvlagen schijnt na een dikke nachtvorst. De eerste tikken van een specht. Het bijzondere geluid dat goed ijs maakt als je er overheen schaatst. Een roodborstje bij je vensterraam.

Van die dingen, waar je zelf weinig voor hoeft te doen maar die hopelijk je hele dag goed maken!

Alvast een dankbaar weekend gewenst!

Over de foto: Als kinderen zo blij waren we met “onze” ransuilen. Op een gegeven moment wist ik zeker dat er 6 in de boom zaten. Zwoele avond, glas wijn en tellen. Het waren er 14. Het is geweldig om te zien hoe gaaf ze gecamoufleerd zijn in onze naaldboom. Een heerlijk schouwspel, gratis en voor niets! Dat bedoel ik met dankbaarheidsmomentjes.